Zimowanie instalacji nawadniania: przedmuchiwanie krok po kroku

Gdy sezon na automatyczne nawadnianie dobiega końca, kluczowe staje się usunięcie całej wody z instalacji. Zanim jednak zaczniesz podłączać kompresor, warto przypomnieć sobie, jak wyglądał jak zaprojektować nawadnianie ogrodu krok po kroku oraz w jaki sposób podzielono je na poszczególne strefy.

Prawidłowo wykonane przedmuchiwanie chroni rury i węże przed kosztownymi awariami. Warto pamiętać, że koszt automatycznego nawadniania wraz z montażem wynosi orientacyjnie 15–40 zł za m² nawadnianej powierzchni, dlatego zaniedbanie zimy może przynieść spore straty materialne.

Dlaczego woda w rurach rozsadza instalację?

Woda podczas zamarzania zwiększa swoją objętość. Ponieważ rury instalacji nawadniania układa się zwykle na głębokości 25–40 cm, grunt w czasie silnych mrozów przemarza na tyle głęboko, że zalegająca w przewodach woda zaczyna zamarzać i rozsadzać ścianki tworzywa oraz złączki.

Zjawisko to dotyczy nie tylko rurociągów głównych, ale także samych zraszaczy wynurzalnych, linii kroplujących oraz elektrozaworów. Nawet jeśli wiesz już, ile sekcji nawadniania potrzebujesz w swoim ogrodzie, każda z nich musi zostać całkowicie pozbawiona cieczy przed nadejściem ujemnych temperatur.

Przedmuchiwanie kompresorem: ciśnienie, kolejność sekcji, czas

Do usunięcia wody niezbędna jest sprężarka. Przedmuchiwanie instalacji przed zimą wykonuje się przy użyciu kompresora, ustawiając ciśnienie do około 3–5 bar, przeprowadzając proces sekcja po sekcji. Zbyt wysokie ciśnienie może uszkodzić uszczelnienia lub korpusy zraszaczy, które podczas normalnej pracy pracują zwykle przy ciśnieniu 2–4,5 bar (minimum poprawnej pracy to ok. 1,8–2 bar, a najlepsze efekty daje ok. 3–3,5 bar).

• KolejnośćZaczynaj zawsze od sekcji położonej najbliżej punktu podłączenia kompresora i przechodź do dalszych.
• Czas pracyKażdą sekcję przedmuchuj do momentu, aż ze zraszaczy zacznie lecieć wyłącznie sucha mgła.

Podczas pracy kompresora warto unikać otwierania wszystkich sekcji naraz. Typowa studnia głębinowa w przydomowym ogrodzie daje kilkanaście do kilkudziesięciu litrów na minutę — to trzeba zmierzyć, nie zakładać — a sprężarka o mniejszej wydajności nie utrzyma odpowiedniego ciśnienia przy zbyt dużym otwarciu.

Odwodnienie pompy, filtra i zbiornika

Oprócz samych rur podziemnych musisz zadbać o urządzenia stojące na powierzchni. Pompa powierzchniowa (hydroforowa) zasysa wodę z głębokości maksymalnie około 8 m i w jej wnętrzu zawsze zostaje trochę cieczy, która po zamarznięciu rozsadzi korpus.

1. Odłącz zasilanie elektryczne pompy.
2. Odkręć korki spustowe umieszczone w dolnej części pompy oraz filtra wody.
3. Zdemontuj pompę i schowaj ją na zimę w suchym, dodatnim temperaturowo pomieszczeniu wraz z akcesoria do pomp.

Zabezpieczenie sterownika i elektrozaworów

Sterownik nawadniania zamontowany w budynku nie wymaga demontażu, o ile pomieszczenie jest ogrzewane. Jeśli jednak urządzenie wisi w nieogrzewanym garażu lub na zewnątrz, wyłącz zasilanie, a w razie ryzyka silnych mrozów zdemontuj panel sterujący. Z kolei elektrozawory ukryte w studzienkach zaworowych opróżniają się same podczas przedmuchiwania sekcji sprężarką, jednak warto upewnić się, że w studzienkach nie stoi woda deszczowa, która mogłaby zalać cewki.

Termin: kiedy najlepiej to zrobić

Zimowanie należy wykonać przed pierwszymi przymrozkami, najczęściej w drugiej połowie października lub w listopadzie. Nie warto czekać do momentu, aż w nocy pojawią się stałe spadki temperatur poniżej zera, ponieważ zamarzająca woda w rurach zakopanych na głębokości 25–40 cm może wyrządzić szkody szybciej, niż się wydaje. Po zimie, gdy miną mrozy, czeka Cię z kolei uruchomienie nawadniania wiosną.

Najczęstze pytania