Ile sekcji nawadniania potrzebujesz i jak je policzyć

Podczas planowania instalacji w ogrodzie kluczowe jest zrozumienie, że woda ze studni nie popłynie do wszystkich zraszaczy naraz. Zanim przejdziesz do zakupów, sprawdź jak zaprojektować nawadnianie ogrodu krok po kroku, aby uniknąć błędów konstrukcyjnych. Cały system można zaplanować samodzielnie lub wykorzystać nasz darmowy projekt nawadniania.

Dlaczego sekcje wynikają z wydajności źródła, a nie z wielkości ogrodu

Wielu właścicieli działek uważa, że duży ogród wymaga od razu potężnej instalacji, która podepje wszystko na raz. W rzeczywistości typowa pompa zasilająca zraszacze ma zwykle wydajność 3000–5000 l/h, czyli około 50–83 l/min. To oznacza, że w tym samym czasie możesz uruchomić tylko określoną liczbę zraszaczy. Jeśli podłączysz ich zbyt dużo, ciśnienie drastycznie spadnie, a głowice w ogóle się nie wynurzą.

Zanim zaczniesz dzielić teren na strefy, musisz dokładnie sprawdzić swoje źródło. Typowa studnia głębinowa w przydomowym ogrodzie daje kilkanaście do kilkudziesięciu litrów na minutę — to trzeba zmierzyć, nie zakładać. Gdy znasz te parametry, łatwiej dobierzesz odpowiednie pompy hydroforowe oraz zraszacze dopasowane do realnych możliwości ujęcia.

Prosty rachunek: wydajność źródła podzielona przez zapotrzebowanie zraszacza

Najprostszym sposobem na określenie wydajności jest wykonanie prostego testu. Próba wiaderkowa polegająca na tym, że 10-litrowe wiadro napełnione w 30 sekund oznacza 20 l/min, czyli 1,2 m³/h, daje Ci twarde dane do obliczeń. Jeśli Twoje źródło daje taki wynik, możesz na jednej sekcji uruchomić tylko tyle zraszaczy, których sumaryczny przepływ nie przekracza tych 20 l/min.

• Wydajność źródłaWyjściowa liczba litrów na minutę z Twojej studni.
• Pobór zraszaczySuma zapotrzebowania na wodę wszystkich urządzeń na danej sekcji.
• Zapas ciśnieniaRóżnica między maksymalnymi możliwościami pompy a stratami na rurach.

Więcej na ten temat dowiesz się w artykule jak zmierzyć wydajność źródła wody (próba wiaderkowa), gdzie krok po kroku opisujemy ten proces.

Typowe zużycie wody przez zraszacz rotacyjny i statyczny

Różne typy głowic zużywają odmienne ilości wody. Zraszacze wynurzalne pracują zwykle przy ciśnieniu 2–4,5 bar; minimum poprawnej pracy to ok. 1,8–2 bar, a najlepsze efekty daje ok. 3–3,5 bar. Zraszacze statyczne zużywają zazwyczaj więcej wody na mniejszej powierzchni, podczas gdy rotacyjne pokrywają większy promień mniejszym strumieniem.

Przeliczając zapotrzebowanie trawnika, pamiętaj, że orientacyjne zapotrzebowanie trawnika w sezonie wynosi 15–25 litrów wody na m² tygodniowo. Podzielenie ogrodu na mniejsze strefy pozwala precyzyjnie dawkować te ilości za pomocą sterownika.

Co się dzieje, gdy sekcja jest przeładowana

Przeładowanie sekcji, czyli podłączenie zbyt wielu zraszaczy do jednego elektrozaworu, natychmiast mści się na działaniu całego systemu. Zamiast dalekiego strumienia zobaczysz jedynie mizierne sączenie wody wokół obudowy. Głowice nie wysuną się z trawnika, a woda nie pokryje wymaganego obszaru.

Zbyt małe ciśnienie na głowicach powoduje też nierównomierne podlewanie, co prowadzi do powstawania żółtych plam na trawniku w miejscach niedopojonych.

Czas podlewania a liczba sekcji

Im więcej sekcji wydzielisz, tym dłużej potrwa pełny cykl nawadniania ogrodu. Ponieważ najlepsza pora podlewania to wczesny ranek, mniej więcej między 4:00 a 7:00, czas ten jest mocno ograniczony. Jeśli masz cztery lub pięć sekcji, każda musi pracować np. po 15–20 minut, aby dostarczyć odpowiednią dawkę wody.

1. Uruchomienie sekcji pierwszej o godzinie 4:00 na 20 minut.
2. Automatyczne przełączenie sterownika na sekcję drugą o 4:20.
3. Kolejne strefy pracują aż do zakończenia cyklu przed wschodem słońca.

Dzięki podzieleniu pracy na strefy sterownik bez problemu obsłuży całą działkę w wyznaczonym, optymalnym oknie czasowym.

Najczęstsze pytania