Pompa zatapialna czy powierzchniowa do nawadniania ogrodu

Planując automatyczne nawadnianie, prędzej czy później staniejsz przed dylematem, czy wybrać urządzenie zanurzone w wodzie, czy klasyczny hydrofor stoi na powierzchni. Odpowiedź zależy od kilku uwarunkowań technicznych, takich jak głębokość lustra wody oraz odległość ujęcia od budynku. Zanim wybierzesz jaka pompa do zraszaczy będzie najlepsza, warto sprawdzić parametry pracy całego układu.

Dobry projekt ułatwia darmowy projekt nawadniania, który pozwala precyzyjnie określić zapotrzebowanie na wodę. Zanim jednak przejdziemy do obliczeń, przyjrzyjmy się bliżej samej mechanice obu rozwiązań.

Różnice w montażu, hałasie i obsłudze

Pompy powierzchniowe stoją zwykle w budynku gospodarczym lub studzience, co wiąże się z generowanym przez pracujący silnik hałasem. Z kolei urządzenia zatapialne pracują wewnątrz ujęcia, przez co są całkowicie niesłyszalne z poziomu ogrodu. Warto pamiętać, że pompa o mocy 1100 W zużywa około 1,1 kWh energii na godzinę pracy, niezależnie od tego, czy stoi na zewnątrz, czy jest zanurzona.

Podczas montażu urządzeń powierzchniowych kluczowe jest zalanie układu ssącego przed pierwszym uruchomieniem. Jeśli wąż ssący nie jest szczelny, dochodzi do zasysania powietrza i przerw w pracy. Urządzenia zatapialne są pod tym względem prostsze w codziennej obsłudze, ponieważ ich część hydrauliczna stale znajduje się pod lustrem wody.

• Kultura pracyPompy zatapialne są bezgłośne na powierzchni, podczas gdy modele powierzchniowe wymagają wygłuszenia w pomieszczeniu gospodarczym.
• Zalewanie układuModele powierzchniowe potrzebują szczelnego zaworu zwrotnego i zalania przed startem, zatapialne są gotowe do pracy od razu po zanurzeniu.

Głębokość ujęcia jako główne kryterium

Głębokość, z jakiej zasysana jest woda, to absolutnie najważniejszy parametr techniczny decydujący o wyborze typu urządzenia. Pompa powierzchniowa (hydroforowa) zasysa wodę z głębokości maksymalnie około 8 m. Wynika to z praw fizyki i ciśnienia atmosferycznego. Jeśli lustro wody w spoczynku lub podczas poboru znajduje się głębiej, model powierzchniowy po prostu nie podniesie słupa wody.

W przypadku głębszych ujęć jedynym skutecznym rozwiązaniem jest pompa głębinowa do nawadniania, która tłoczy ciecz z dużej głębokości. Zraszacze wynurzalne pracują zwykle przy ciśnieniu 2–4,5 bar, przy czym minimum poprawnej pracy to ok. 1,8–2 bar, a najlepsze efekty daje ok. 3–3,5 bar. Urządzenia zatapialne bez trudu generują takie ciśnienie, nawet jeśli wiszą głęboko w rurze osłonowej.

Przed zakupem warto wykonać prosty test, sprawdzając wydajność metodą opisaną w poradniku jak zmierzyć wydajność źródła wody (próba wiaderkowa). Próba wiaderkowa polegająca na tym, że 10-litrowe wiadro napełnione w 30 sekund oznacza 20 l/min, czyli 1,2 m³/h, daje jasny pogląd na możliwości ujęcia.

Praca ze zbiornikiem i ze studnią kopaną

Wybór między typem zatapialnym a powierzchniowym wiąże się też z rodzajem magazynu lub ujęcia wody. Do płytkich ujęć kręgowych stosuje się nawadnianie ze studni kopanej, gdzie dobrze sprawdza się zarówno hydrofor zasysający z góry, jak i mniejsza pompa zatapialna postawiona na dnie.

Niezależnie od wybranego wariantu, układ musi posiadać zbiorniki hydroforowe lub mniejsze naczypenia przeponowe, jeśli zasilamy automatykę. Pompa bez zbiornika przeponowego włącza się i wyłącza bardzo często, co skraca żywotność silnika i wyłącznika ciśnieniowego. Typowa pompa zasilająca zraszacze ma zwykle wydajność 3000–5000 l/h, czyli około 50–83 l/min, co w połączeniu z odpowiednim zbiornikiem zapewnia stabilne ciśnienie w sekcjach zraszających wyposażonych w zraszacze.

Zabezpieczenia w obu wariantach

Każda pompa pracująca w systemie automatycznym wymaga odpowiednich zabezpieczeń przed uszkodzeniem. Największym zagrożeniem dla urządzeń jest praca na sucho, do której dochodzi, gdy obniży się lustro wody w studni albo uruchomiony zostanie zbyt duży pobór wody. W modelach powierzchniowych stosuje się wyłączniki elektroniczne, a w głębinowych często czujniki poziomu lub wbudowane zabezpieczenia termiczne.

Warto pamiętać, że zapchany filtr lub uszkodzony wkład to jedna z najczęstszych przyczyn spadku ciśnienia w instalacji. Niezależnie od tego, czy używasz pompy hydroforowe, czy modelu zatapialnego, regularna kontrola czystości filtrów siatkowych chroni hydraulikę przed zatarciem i spadkiem wydajności podczas podlewania trawnika.

Koszty eksploatacji i serwisu

Koszty związane z utrzymaniem źródła wody i pompy wpływają na całkowity budżet, jaki ma ile kosztuje automatyczne nawadnianie ogrodu. Koszt automatycznego nawadniania wraz z montażem wynosi orientacyjnie 15–40 zł za m² nawadcianej powierzchni. Do tego dochodzi roczny przegląd i serwis instalacji przez firmę, który kosztuje orientacyjnie 200–400 zł, choć podstawowe czyszczenie filtrów można wykonać samodzielnie.

Zużycie prądu przez pompę o mocy 1100 W (1,1 kWh na godzinę) przy kilkunastominutowych cyklach pracy sekcji daje niewielkie kwoty na rachunkach. Warto jednak dbać o szczelność połączeń, ponieważ każda nieszczelność w układzie powierzchniowym wymusza dłuższą pracę silnika i wyższe zużycie energii.

Najczęstsze pytania